بدان که اعضاء بدن تو به منزله رعایای تو می باشند پس نیک بنگر که چگونه این رعایا را اداره می کنی که کلکم راع و کلکم مسئول عن رعیته.

و بدان که جمیع اعضائت به زودی در صحنه قیامت بر علیه تو  گواهی می دهند، و با زبانی گویا در انظار خلایق رسوا و مفتضحت سازند.

پس تمام اعضاء و جوارحت را حفظ نما به خصوص اعضاء هفتگانه ای که بمنزله هفت باب بدن تو است.قرآن در وصف دوزخ گوید:برای آن دوزخ است هفت باب، که هر بابی است جزئی معلوم و معین.

و تنها کسانی برای آن ابواب معین شده اند که خدای را به یکی از این اعضاء معصیت نموده باشند.

اما آن اعضاء عبارت است از  چشم و گوش و زبان و شکم و فرج و دست و پا .

اما چشم برای این آفریده شده که با آن راه را از چاه بازشناسی و در .....

ادامه دارد....

پیامبر اکرم(ص) می فرماید:

 کسی که نماز را سبک بشمارد به بلاهای زیر مبتلا خواهد شد:

1-   برکت از روزی او برداشته می شود.

2-   خداوند سیمای صالحین را از چهره او محو می کند.

3-   اعمالی که انجام می دهد، خالی از اجر خواهد بود.

4-   دعایش مستجاب نمی شود.

5-   بهره ای از دعای بندگان صالح خدا ندارد.

6-   در حال گرسنگی، تشنگی و با ذلت می میرد.

« فَاَذکُرونی اُذکُرکُم » (بقره 152)

به یاد من باشید تا به یاد شما باشم.

بدون شک توجه به خداوند دارای آثار تربیتی زیادی است که در وجود انسان پرتو افکن می شود و روح و جان او را برای پذیرش برکاتی که متناسب با نحوه و کیفیت یاد خداست مهیا می کند.

ذکر خدا چیست؟ آیا ذکر فقط منحصر به ذکر زبانی است؟ اگر این است که بسیاری افراد ذاکر خدا هستند!!

در پاسخ باید گفت هر چند ذکر زبانی فضائل بسیاری دارد اما این تنها یک نوع از انواع ذکر است. مهمترین گونه ذکر این است که انسان با قلب، ذاکر خدا باشد و از عمق جان به یاد او بوده و خالق هستی را در همه لحظه ها و همه عرصه ها حاضر و ناظر ببیند، انسان اگر به این مقام معنوی دست پیدا کند دیگر به خود اجازه معصیت خدا نمی دهد، نفس خویش را کنترل نموده و یاد خدا در اعمال ، گفتار ، کردار و رفتار او جلوه پیدا می کند و به جایی می رسد که خداوند متعال با همه عظمتش می فرماید:

اگر تو به یاد من باشی من هم به یاد تو هستم.

امام (ع) فرموده اند:

كسي كه از روي علم داخل ايمان شود ثابت ماند و ايمانش او را سود بخشد و كسي كه بدون علم داخل شود همچنان كه داخل شده خارج مي شود و نيز

و فرموده است:

هر كه دينش را از كتاب خدا و سنت پيغمبرش(ص) برگيرد از كوهها استوارتر است و كسي كه دينش را از دهان مردم گيرد همان مردمش از دين برگردانند.

سالیان سال این طور گذشت

که گوهر وجود خود را به ناپاکی های موجود زنگاری کردی

دیدگانت را به زیبایی های سرابی پر نمودی

غافل از اینکه آن چه گذشت، گذشت....

آن چه کردی ، کردی

آن چه نباید می شد ، شد....

حال که خود را یافتی یا که داری می یابی

بدان! که گذشته، گذشته است باز نمی گردد

چقدر هستی؟ نمی دانم! ولی باش آنطور که باید باشی!

باش! و تا هستی آن باش که سالیان دور بودی!

عابد و معبود

گل و بلبل

به جهان  خرم از آنم كه جهان خرم از اوست

عاشقم بر همه عالم كه همه عالم از اوست