به دوست گر چه عزیزست راز دل مگشای

که دوست نیز بگوید به دوستان عزیز

خبری که دانی دلی بیازارد تو خاموش تا دیگری بیارد.

(بلبلا  مژده بهار بیار     خبر بد به بوم بازگذار)

هر که در حال توانایی نکویی نکند در وقت ناتوانی سختی بیند.

(بد اختر تر از مردم آزار نیست      که روز مصیبت کسش یار نیست)

مکمل مطالب نویسنده این وبلاگ در وبلاگ

www.chi-doroste.blogfa.com

روی ترمه دریا ابریشم نور می شکافد

وقتی صخره ای ناتمام  روبه سوی ابدیتی موهوم ره می سپرد

خدایا تو کجای این مجموعه ایستاده ای

در کنار آب های معلقی که به بهانه جاذبه نمی ریزند

یا کوه هایی که افتادن را دست نگه داشته اند

خدایا چگونه این جهان بزرگ را

درون من جای داده ای

که ستاره ، دریا ، کهکشان های نزدیک و دور افتاده 

جنگل های بی تاب رویش و مرداب های مست خواب

مرا به احترام می شناسند

و تنها تو می دانی که این ویرانه

شایسته این همه نیست

تو با خلق من

موجودیت آفرینش را رسم تازه ای به تن کردی

اما

نام من هستی را فریفت

آمدم به هزار و یک نیرنگ تا ببینم

تمام زیبایی ها و رنگ های تو را

سیب و گندم و شهوت  ، تنها سببی بود

تا شیطان را بد نام کنم .

"بهشت به بها زیباست "

من به دنبال بهانه می گشتم

خدایا بیا و بسنده کن

به رنج صلیب

به سکوت مریم

به هروله های تشنه هاجر

و به تبر بیدار ابراهیم

خدایا خودت را جستجو کن در محمد (ص)

آن گاه که رنج کلمه را روی شانه های نحیفش استوار می کردی

مرا فراموش کن

من آن عابدم که هزار سال عبادت محک ناخورده اش را

به عیار چشم دلبری فروخت

من حیرانی زلیخای حسرتم 

در تقید تارو پود لباس یوسف

و انجیل شب مانده و دست خورده ای که یک شنبه ها

حنجره های اپرا زده و امیدوار مسیحیان آن را مسجع جیغ می کشند

خدایا مرا رها کن

و بار بهشت و جهنم را از دوش خسته من بردار

بگذار درد تلخ اساطیری ام را

در تنهایی برزخ

قطره قطره  ذوب شوم

من  دشنه ای هستم که گلوی تشنه عاشورا را برید

و تازیانه ای که شانه های عبادت راستینت را زخمی کرد

…

…

من در این مجموعه …

نتوانستم از خاک فراتر بروم . مرا از یاد ببر...

                                                                                                      نسرین

۲۵ مهر دیگری هم آمد.. هنوز هم خودم را نیافته ام.

-------------------------------------------------------------------------------------

نمی دانم آن روز که اجازه ورود به من دادند نامم را چه نهادند،

 یا که تقدیر مرا چگونه رقم زدند.

                  تو تقدیر من گل سرخ کاشتند!؟ 

آیا می توانم گل روی او را ببویم

                                          یا که می توانم روی گل او را ....

جوان زیبایی که هر روز می رفت تا زیبایی خود را در دریاچه ای تماشا کند ، چنان شیفته خود می شد که روزی به درون دریاچه افتاد وغرق شد.

در جایی که به آب افتاده بود، گلی رویید که «نرگس» نامیدندش.

وقتی نرگس مرد ، اوریادها - الهه های جنگل - به کنار دریاچه آمدند که از یک دریاچه آب شیرین، به کوزه ای سرشار از اشک های شور استحاله یافته بود.

اوریادها پرسیدند:«چرا می گریی؟»

دریاچه گفت:برای نرگس می گریم.

اوریادها گفتند:«آه، شگفت آور نیست که برای نرگس می گریی...» و ادامه دادند: هر چه بود، با آن که همه ما همواره در جنگل در پی اش می شتافتیم، تنها تو فرصت داشتی از نزدیک زیبایی اش را تماشا کنی.

دریاچه پرسید: مگر نرگس زیبا بود؟

اوریادها، شگفت زده پاسخ دادند: کی می تواند بهتر از تو این حقیقت را بداند؟

هر چی بود، هر روز در کنار تو می نشست.

دریاچه لختی ساکت ماند. سرانجام گفت:

من برای نرگس می گریم، اما هرگز زیبایی او را در نیافته بودم.

برای نرگس می گریم، چون هر بار از فراز کناره ام به رویم خم می شد، می توانستم در اعماق دیدگانش، بازتاب زیبایی خودم را ببینم.

ای کسی که نامش دواست و یادش شفاست و طاعتش توانگری ست

ترحم فرما بر کسی که سرمایه اش امید و ساز و برگش گریه و زاری است

ای عطابخش نعمتها! ای برطرف کننده گرفتاریها!

 ای روشنی بخش وحشت زدگان در تاریکیها!

ای دانای بی معلم !

درود فرست بر محمد و آل محمد

و انجام ده درباره من آن چه را که تو شایسته آنی

 و درود خدا بر فرستاده او و آن پیشوایان با برکت از خاندانش

و سلام فراوان بر همه آنها باد.

دلا باید که هر دم یا علی گفت               نـــه هردم بل دمادم     یا علی گفت

ز لیلائی شنیدم یا علی گفت                  بـه مجنونی   رسیدم    یا علی گفت

نسیمی غنچه ای را باز میگرد              به گوش غنچه آن دم    یا علی گفت

خمیر خاک آدم چون سرشتند                چــو برخــاست آدم     یا علی گفت

کجا مرده به آدم زنده میشد                   یـقین عیسی بن مریم   یا علی گفت

مگر خیبر زجایش کنده میشد                یــقین آنجا علی هم     یا علی گفت

به فرقش کی اثر میکرد شمشیر             گمــــــانم ابن ملجم     یا علی گفت

 نزول وحی چون فرمود سبحان            مــلک در اولین  دم     یا علی گفت

محمد در شب معراج بشنید                  ندائی آمد که آن هم      یا علی گفت

علی در خم به دوش آن پیمبر               قــدم  بنهاد و آن دم      یا علی گفت

مسیحا دم ز اعجــاز میزد                   زبس بیـچاره مریم       یا علی گفت

پیمبـــر در عروج آسـمانی                  به قصد قرب اعـــظم    یا علی گفت

به هنگام فرو رفتن به طوفان               نــــبی الله اکــــــرم      یا علی گفت

به هنگام فرو رفتن در دل نار              خلیل الله اعظم            یا علی گفت

عصا در دست موسی اژدها شد            کلیم آنجا مسلم             یا علی گفت

ز بطن حوت یونس گشت آزاد             ز بس در ظلمت یم      یا علی گفت

چو نوح از موج طوفان ایمنی خواست   توسل جست و هردم     یا علی گفت

 به صدق دل همیشه یاد او بود            به هر پیچ و هر خم      یا علی گفت

 بلکه آموزش و تمرینی مناسب برای شنیدن تمام چیزهایی که در اطرافمان می گذرد می باشد.